Jak oduczyć dziecko obgryzania paznokci

Jak oduczyć dziecko obgryzania paznokci

Wanda Mołoń

Nowiny

Aktualizacja:

Nowiny

Czasem nawyk obgryzania paznokci mija u nastolatków.

Czasem nawyk obgryzania paznokci mija u nastolatków. ©www.sxc.hu

Kiedy dziecko obgryza paznokcie, nie krzycz, nie bij po rękach, nie wyśmiewaj, nie smaruj paznokci pecjalnym płynem. Rozmawiaj i tłumacz. Chociaz to nie jest droga na skróty.
Czasem nawyk obgryzania paznokci mija u nastolatków.

Czasem nawyk obgryzania paznokci mija u nastolatków. ©www.sxc.hu

Rady psychologa i pedagoga. Ponieważ obgryzanie paznokci jest trudnym nawykiem, dlatego rozmawiaj z dzieckiem, pomagając mu w wybrnięciu z problemów. Nie krytykuj, nie wyśmiewaj, nie bij, nie stosuj żadnych kar fizycznych, nie smaruj gorzkimi żelami.

Bo fundujesz mu dodatkowy stres - obgryza - karzesz, ono się stresuje, ucieka i znowu obgryza. Spirala trwa! Wykazuj więcej zrozumienia dla twojego dziecka. Pochwal go, jeśli zauważysz, że bardzo się stara, aby nie wkładać rączek do buzi.



Dziecko zaczyna obgryzać paznokcie w wieku 2-5 lat. Czemu? Bo nie radzi sobie z emocjami, naśladuje dorosłego albo chce zwrócić na siebie uwagę. To trzy podstawowe przyczyny.

Małe dziecko nie zdaje sobie sprawy z tego, czym są emocje i jak sobie z nimi radzić. Wszelkie trudne dla niego sytuacje rodzą napięcie, które malec rozładowuje obgryzaniem paznokci.

Źródłem stresu może być pójście do przedszkola, szkoły, każda, zmiana środowiska i związana z tym utrata przyjaciół, problemy z rówieśnikami, nauczycielem, niska samoocena, konieczność radzenia sobie bez rodziców, krytyka ze strony dorosłych, zbyt wysokie wymagania wobec pociechy, kłótnie w domu, karanie dziecka.

Marta Jaworska, pedagog i Grzegorz Polański, psycholog z rzeszowskiego Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego wymieniający przyczyny negatywnego zachowania redukującego stres, uważają, że za paznokcie maluch może zabrać się z nudów albo chcąc zwrócić na siebie uwagę rodziców.

- Starajmy się nie doprowadzać do sytuacji, kiedy czynność przerodzi się w trwały nawyk - obgryzał będzie nastolatek, a w końcu dorosły. Niestety, bywa, że nawyk z dzieciństwa zostaje czasami do końca życia (statystki amerykańskie mówią o 5 proc. osób) - mówią specjaliści.

Obgryzanie do krwi

Dłonie dziecka wyglądają nieestetycznie, a często obgryzane skórki bolą i krwawią. To z kolei - jeśli trwa długo -może prowadzić do infekcji, zakażeń skóry, brodawek, trwałej deformacji paznokci i palców.

Do zagrożeń fizycznych psycholog dodaje niebezpieczeństwa natury psychicznej, ponieważ obgryzanie wywołuje wstyd przed rówieśnikami, niższą samoocenę, nawyk redukcji napięcia w sytuacjach trudnych, nieświadome obgryzanie w towarzystwie (co skutkuje postrzeganiem obgryzającego jako niekulturalnego wręcz obrzydliwego).

- Obgryzam paznokcie, więc jestem kimś gorszym - tłumaczy Polański, przy czym dodaje, że jest to zachowanie autoagresywne. - Szkodzę sobie fizycznie i psychicznie, przestaję kontrolować nawyk.

- Czasem owo przyzwyczajenie mija u nastolatków, zaczynających dbać o wygląd lub liczących się ze zdaniem rówieśników, zwracających uwagę na zadbane paznokcie - mówi Marta Jaworska.

NIi czekaj aż obgryzanie przejdzie samo

Co robić, aby dziecko nie sięgało do paznokci, kiedy jest zdenerwowane? Nie bić po rękach, nie krzyczeć, nie smarować gorzkimi żelami, bo tylko dokładamy kolejne napięcie powodowane gorzkim smakiem. Specjaliści uczulają, że obgryzanie jest objawem, a nie istotą problemu.

- Porozmawiajmy z dzieckiem, skupiając się nie na obgryzaniu, ale na przyczynach, które do tego prowadzą - radzi psycholog. - Mimo pośpiechu i problemów codziennych postarajmy się zatrzymać na chwilę przy dziecku, wysłuchać go, zapytać, czemu jest smutne, czemu milczy?

Wytłumaczmy mu, co oznaczają doświadczane przez nie emocje, jak się nazywają. Obserwujmy malca, aby poznać, w jakich sytuacjach sięga po paznokcie, szukajmy źródła stresu i niepokoju naszej pociechy. Próbujmy likwidować nawyk w zalążku, nie czekając aż malec dorośnie.

Wyciągaj rączkę z buzi

Kiedy dwulatek zaczyna wkładać rączkę do buzi delikatnie ją wyjmujmy i odwracajmy uwagę dziecka. Jak?

- Zajmijmy je zabawą ruchową, rysowaniem, wycinaniem, lepieniem z plasteliny - podpowiada pani Marta. Można dać dziecku miękką piłeczkę, aby ją ugniatało w rączce. Kiedy tylko uda się dziecku powstrzymać "od skracania" paznokci - pochwalmy je, aby poczuło się pewniej i miało motywacje do tego, aby powstrzymywać nawyk. Im szybciej znajdziemy przyczyny niepokojów malca, tym łatwiej będzie mu pomóc, pokonać lęk i uchronić przez złym nawykiem lub jego utrwalaniem się.

Zdaniem specjalistów obgryzającego paznokcie dziecka nie należy wyśmiewać, karać, bo tylko wzmagamy napięcie i stres, a z obgryzaniem zacznie się ukrywać. Potrzebuje ono wsparcia, bo to co dla rodziców jest błahostką, dla malca może być dramatem nie do udźwignięcia.


Komentarze

Na razie brak komentarzy, Twój może być pierwszy.

Najnowsze wiadomości

Zobacz więcej

Najczęściej czytane

Polecamy na nowiny24.pl

Wideo